Zmień kontrast
6346r10 6367r10 6368r10 6411r10 6944[1] 6950[1] 6998[1] 7002[1] foto1 P1110565 P1150503 P1150519

Piotrów

 

Wieś położona jest na północ od starej drogi z Daleszyc do Opatowa, u podnóża i na stokach Pasma Jeleniowskiego. Graniczy od wschodu z Piórkowem, od zachodu z Ząbkową Wolą, od południa z terenami miasta. Obecnie składa się z części: Piotrów Gułaczów, Piotrów Podłazy, Piotrów Porębiska, Piotrów Zagościniec.
Lokacja wsi miała miejsce w 1334 r., kiedy to Maciej z Gołańczy, biskup kujawski, za zgodą kapituły katedralnej, aktem wydanym w Łagowie tegoż roku, zezwala sołtysowi dóbr biskupich Wylkanowi i jego synowi Janowi majątek biskupi Pothercow osadzić jako wieś na prawie średzkim. Do rozmierzenia wsi użyć miano łanów małych flamandzkich. Mieszkańcy nowo lokowanej wsi mają 14 lat wolnizny od czynszów i dziesięcin. Po tym okresie każdy z łana będzie płacił po jednym wiardunku czynszu, oddawał dziesięcinę. Będą odrabiać raz dla siewów wiosennych, a trzy razy dla ozimych, w tym celu powinni przybywać do Łagowa i tam uprawiać i obsiewać rolę. Żaden osadnik nie może posiadać więcej niż dwa łany, a kto nie mieszka we wsi traci prawo do roli. Zasadźcy mają dozwolone założyć młyn i karczmę, dalej otrzymują dwa łany roli prawem dziedzicznym, ale płacić będą dziesięcinę jak inni. Dokument ten został w 1431 r. transumowany przez Jana z Rzeszowa, arcybiskupa lwowskiego, na prośbę Wojciecha, syna Żegoty z Piotrowa, plebana w Ruszkowie. Dokument ten został wystawiony w Piórkowie, czego można wnioskować fakt przebywania arcybiskupa Jana z Rzeszowa w Piórkowie, co może świadczyć, że dzierżawił on od biskupa Jana Szafrańca przynajmniej niektóre dobra łagowskie.
W 1419 r. wymieniony został Pietrasz sołtys de Pyotrow, w 1424 r również Piotr, ławnik łagowski, a w 1441 r. Jan ławnik sądu wyższego prawa niemieckiego II instancji w Łagowie.
W latach 1470- 80 wierni w Piotrowie objęci byli opieką duszpasterską przez kościół parafialny w Łagowie, należąc do biskupa włocławskiego. Było tu 15 łanów, na których osadzono kmieci na półłankach, którzy solidarni mieli płacić 16 groszy czynszu pieniężnego. Dziesięcina z ról kmiecych wytyczna i konopna wartości 10 grzywien, oddawana była biskupom włocławskim.
We wsi była jedna karczma biskupia dająca jedną grzywnę dochodu. Kmiecie odrabiali jeden dzień w tygodniu, pomagali przy dwóch powabach rocznie, pracowali przy sianokosach, byli zwolnieni z podróży z wyjątkiem do Świętego Krzyża i Słupi.
Sołectwo we wsi osadzono na dwóch łanach, ma jeden ogród z rolą i sadzawkę. Sołtys zobowiązany był do służby wojskowej. Dziesięcina z ról sołectwa oddawana była do kościoła plebanowi w Baćkowicach, z ról karczem i zagrodników wartości 1 wiardunku tytułem obiednego.
Na początku XVI w. we wsi było 9 ½ łana, z każdego pobierany był czynsz po 16 groszy dwa razy w roku, karczma płaciła po 3 groszy. Kopalnia żelaza płaciła 12 grzywien. Była tu huta szkła, młyn i sadzawka. W 1510 r. sołectwo obejmowało 2 1/2 łanu.
W inwentarzu dóbr biskupstwa włocławskiego z 1534 r. podano, że we wsi łanów osiadłych było 10, pustych 4 ½, kmieci13, od których pobierano czynsz po 16 groszy, owsa po 6 korczyka, 3 kapłony i 30 jaj. Pracują po1 dniu w tygodniu pieszo, jest 1 karczma, z której karczmarz płaci 3 wiardunki. Wójt płaci jeden wiardunek obiednego, stoi karczma wójtowska. Dziesięcina z Piotrowa wynosi 3 grzywny, 24 groszy, oddawana biskupstwu włocławskiemu.
Według rejestru pogłównego z 1578 r. było tu 10 kmieci osadzonych na 10 łanach, oraz jeden łan wójtowski, jeden zagrodnik i jeden rzemieślnik.
W 1598 r, we wsi było 15 poddanych osadzonych na 9 ½ łana, jeden łan sołtysi. Osadnicy osobno wymierzeni: Jan Korzen, Jan Ras, Jan Rasik, Mateusz Biczek, oraz posiadający: półłanki Tomasz Dobrzik, Marcin Bułan, Paweł Zapchło, Mathias Piwowarek Vidua Skraina, Erasmus, Lurentinus Robak, Martinus Urbanek, Matheus Pazdzioro, Paweł Sobaka. Bartłomiej Piwowarek w tym czasie trzymał opuszczony półłanek. Łanów pustych było we wsi jeszcze dwa, dwie karczmy. Sołectwo z folwarkiem trzymał posesor Hieronim Swarzewski. Wymieniono także kopalnię żelaza sołtysią, obdarzoną specjalnym przywilejem.
W 1714 r. Konstanty Szaniawski, biskup włocławski i pomorski, za pozwoleniem kapituły katedralnej, wypuszcza w dożywotnią dzierżawę, na umówionych warunkach, sołectwo Piotrów w kluczu piórkowskim, małżeństwu Stanisławowi z Sułkowic Sułkowskiemu i Mariannie Łączkowskiej, po rezygnacji małżeństwa Kazimierza z Kozarzewa Borzęckiego i Teofili Eleonory Gadomskiej. Dokument jest wydany w Piórkowie. W XVIII w. wymieniono dymy chałupy gospodarzy 35, zamieszkałych przez 222 mieszkańców. Wójtostwo: był wymieniony jeden dym dworski oraz chałup gospodarzy 10, chałupy zagród z gruntem 4, zamieszkałych w sumie przez 55 mieszkańców. Na mapie Galicji Zachodniej wieś oszacowano na 61 domów, 83 mężczyzn i 30 koni. W 1827 r. było tu 63 domy i 478 mieszkańców. W 1887 r. Piotrów z folwarkiem majorat należał do gminy Piórków w parafii Łagów. Było tu 126 domy, 775 mieszkańców, 94 morgi ziemi folwarcznej i 1655 mórg ziemi włościańskiej. W 1992 r. było tu 894 mieszkańców, 1009,10 ha powierzchni i 193 zagród.
Obecnie liczy 919 mieszkańców (30.06.2011 r. )

Urząd Gminy Łagów
ul. Rynek  62 26-025 Łagów
tel.: 41 343 70 54 41 343 70 55 41 343 70 56 email: urzad@lagowgmina.pl
projekt i hosting: INTERmedi@  |  zarządzane przez: CMS - SPI
Poprawny HTML 4.01 Transitional Poprawny arkusz CSS Poprawne kodowanie UTF-8
Niniejszy serwis internetowy stosuje pliki cookies (tzw. ciasteczka). Informacja na temat celu ich przechowywania i sposobu zarządzania znajduje się w Polityce prywatności.
Jeżeli nie wyrażasz zgody na zapisywanie informacji zawartych w plikach cookies - zmień ustawienia swojej przeglądarki.
x